ارائه کننده: ساناز پورفلاح اسدآبادی
استاد راهنما: دکتر سیدحمیدرضا صادقی
استاد مشاور: دکتر مهدی وفاخواه
استاد مشاور دوم: دکتر مجید دلاور
استاد ناظر داخلی: دکتر عبدالواحد خالدی درویشان، دکتر حمیدرضا مرادی رکابدارکلائی
استاد ناظر خارجی: دکتر فرود شریفی، دکتر مه نوش مقدسی
نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر وحید موسوی
تاریخ: 1403/11/02
ساعت: 8
مکان: سالن اصلی کاخ

 چکیده:
پژوهش حاضر با هدف اثر کاربست پیوند آب-انرژی-غذا بر سلامت آبخیز پیشکوه واقع در استان یزد انجام شده است. به‏ همین منظور ابتدا مدل‏سازی مفهومی ارزیابی سلامت آبخیز مبتنی بر فشار-حالت-پاسخ و تشخیص مشکل تهیه و پس از آن، معیارهای مختلفی از عامل‏ های انسانی، هیدرولوژی و محیطی با توجه به موجودیت و قابلیت دسترسی اطلاعات استخراج شدند. سپس پهنه ‏بندی سلامت در سطح آبخیز و زیرآبخیزهای مطالعاتی با استفاده از رویکرد مفهومی فشار-حالت-پاسخ (PSR) و شاخص ‏های نرمال‎شده صورت گرفت. نتایج حاصل از وضعیت نسبی سلامت حوزه آبخیز پیشکوه متوسط و با مقدار 537/0 است. نتایج این پژوهش برای تعیین عامل‏ های مؤثر بر سلامت آبخیز نشان داد عامل‏ های انسانی بیش‏ترین اثر را بر وضعیت سلامت منطقه داشته است. هم‎چنین کاربست رویکرد بهینه‏سازی پیوند WEF در مقیاس زیرآبخیز و الگوی کشت بااستفاده از شاخص‏های مصرف آب و انرژی، بهره‏ وری مصرف و بهره‏ وری اقتصادی آب و انرژی و هم‏چنین شاخص سرانه موجودیت غذا در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که مقدار شاخص پیوند WEFI برای محصولات کشاورزی آبخیز پیشکوه بین 18/0 (بدترین) مربوط به گروه زراعی پنجم (گوجه ‏فرنگی، بادمجان، هویج، کدو و کلم) تا 48/0 (بهترین) مربوط به گروه زراعی دوم (انگور، سنجد، زرشک، توت، انجیر و عناب) بوده ‏است. در انتها، بررسی تأثیر عامل‏ های بهینه شده پیوند WEF در مدل مفهومی سلامت حوزه آبخیز پیشکوه ‏ نشان داد که وضعیت سلامت حوزه آبخیز پیشکوه از مقدار 537/0 به 550/0 بهبود یافت. نتایج نهایی نشان داد که پیوند WEF می‏تواند از طریق تعیین الگوی کشت بهینه علاوه بر تأمین شرایط مدیریت صحیح میزان آب و انرژی و هم‏چنین افزایش بهره‏ وری مصرف و بهره‏ وری اقتصادی آب و انرژی و متعاقباً افزایش سرانه موجودیت غذا، کاهش فشار بر حوزه آبخیز پیشکوه و بهبود وضعیت سلامت به میزان حدود 5/2 درصد را در پی داشته باشد.